Hierboven een foto van Bernadette en ik, gemaakt op 25 jaar jubileum van Lieve Engeltjes. En hieronder het verhaal van lieve oma Bernadette, die altijd wel een paar lieve woorden/zinnen van troost naar mij toe heeft. Dankjewel Bernadette!

Verlies van een kleinkindje

Het laatste weekend van oktober 2019 gaan we het met alle kinderen en kleinkinderen op weekend. Iedereen vertrekt na zijn werk naar het huisje. Omdat de jongste dochter in het onderwijs werkt en niet vroeger kan stoppen, komen zij als laatste aan. Ze heeft een grote doos gebakjes bij. Op het deksel van de doos staat de volgende tekst:

”Snel! Opeten!! Mama wilt niet de enige zijn met een buikje 25/06/2020”

Op deze manier vertelt ze ons dat ze zwanger is van hun tweede kindje. Ons weekend kan niet meer stuk, we mogen ons verheugen op de komst van ons 5de kleinkindje, wat zij we blij en gelukkig.

Half November is het eerste bezoek aan de gynaecoloog gepland. Omdat haar vriend geen verlof kan nemen, vraagt ze aan mij of ik wil meegaan. Uiteraard zeg ik geen nee en samen gaan we naar het ziekenhuis. Ik vind het heel speciaal om het kindje in wording te zien, het hartje te horen en te zien kloppen. Er groeit een klein wezentje in haar buik en binnen een kleine 7 maanden mogen we het vastnemen, knuffelen, vertroetelen… Er worden echo’s gemaakt en eentje krijgt ze mee naar huis.

De volgende afspraak staat gepland op 10 december, ze is dan 12 weken zwanger. Omdat de afspraak ’s avonds doorgaat, kan haar vriend wel meegaan en blijft hun oudste dochtertje bij ons slapen.

Op het moment dat we haar aan het klaarmaken zijn om naar bed te gaan, komen haar mama en papa, totaal overstuur binnen. We schrikken heel erg als ze vertellen dat het hartje van hun kindje niet meer klopt, weg droom, weg kindje waar men zo naar verlangt en waar wij ook naar uitkeken.

We gaan verder hun dochtertje in bed leggen en dan kunnen we samen praten, samen huilen. Er is zoveel dat we willen zeggen en zo weinig dat er gezegd wordt. Daar sta je dan, wetende dat er een lange weg moet afgelegd worden waar ze samen moeten door geraken. Het enige wat je kunt doen is hen zoveel mogelijk steunen en zo door de moeilijke periode heen loodsen. Je eigen verdriet voor het verlies van je kleinkindje verdwijnt naar de achtergrond, je wilt er zijn voor je kind, hen zoveel mogelijk steunen. Zelf weten we maar al te goed wat het is om je kindje te moeten afgeven en we willen niet dat onze kinderen dit moeten meemaken. Jammer genoeg kunnen we die keuze niet zelf maken, het komt zomaar op je pad en of je wilt of niet, je moet erdoor.

We hebben heel veel gepraat met elkaar, samen geweend en mekaar getroost.

Omdat hun kindje nog maar 12 weken oud was, is er ook geen begrafenis of crematie. Ze gaan op zoek naar symbolen voor hun kindje om het zo wat tastbaar te maken voor hun dochtertje. Ze ontwerpen zelf een kaartje waar een fotootje opstaat van hun eerste echootje, een foto van een paardenbloem met rondvliegende pluisjes en volgend tekstje, dat ze zelf gemaakt hebben,:

12 weken, 84 dagen, 2016 uren,…

Jouw hartje horen kloppen.

Vanaf dat moment was je ons kindje, je was nog klein en teder.
Afvragend wat je geslacht zou zijn, hoe je er zou uitzien.

Nooit zullen we dit weten.
Over jou lot is anders beslist dan dat wij in gedachten hadden.

Je bent van ons weggeblazen maar we zullen je

Altijd blijven herinneren.
Je bent en blijft ons kindje.

Beiden hebben ze een tattoo laten zetten van een paardenbloem met pluisjes die wegvliegen tot er niets van overblijft.

Na regen komt zonneschijn, een gezegde dat maar al te waar is. Na een moeilijke periode is onze jongste dochter terug zwanger. Omwille van corona, moet ze alleen op controle naar de gynaecoloog. Terwijl de gynaecoloog de echo maakt, filmt ze dit zodat haar vriend ook effectief het hartje kan zien en horen kloppen. Nadien mogen wij het filmpje ook zien, het enige filmpje van een echo dat we ooit gezien hebben. Dankzij corona hebben we hier dan toch een mooie herinnering van. Wat een verrassing als we op het filmpje niet 1 maar 2 hartjes zien kloppen.

Het was geen makkelijk zwangerschap maar op 5 november 2020 worden 2 prachtige meisjes geboren.

We hebben nu 7 kleinkindjes, 6 die we mogen verwennen en vertroetelen, en 1 eentje dat in ons hart zit.